Quelle: brnbrz
Epeydir bosladım burayı. Okudugum kitaplar, dinledigim albümler, gezip gördügüm yerlere dair seyler de birikmeye basladı ama nedense bastaki hevesimi kaybettigimi düsünüyorum. Bu yagmurlu ve sıkıcı gündeyse yapılabilecek en iyi seylerden biri - en iyisi yemek yapmak ve yaptım =) - az da olsa…
Her iki Blog’u da epeydir boşladım malesef, zira iş ve spor arasında telef olmuş durumdayım. Ama şikayetçi değilim, zira İstanbul’dan geldiğimden bu yana 6 kilo verdim ve işler de yolunda. Arada birçok şey pişirdim elbette, fakat yazmaya değer şeyler olduklarını düşünmedim; ya da bu bahaneye inandım diyelim.
Tarif filan yazmak bir tarafa, epeydir aklımda olan tek birşey vardı. Arkadaşlarıma pişirdiğim yemekleri anlatmak ve mutfakta geçirdiğimiz anları fotoğraflayıp burada tariflerle beraber paylaşmak. Şimdi onun ilkini deniyorum. Bilmiyorum ne kadar ilginizi çeker ama benim daha çok hoşuma gidecek gibi.
Geçen hafta Efil’in morali bozuk olduğu için keyfi biraz yerine gelsin diye pazar kahvaltısına çağırıp pancake yaptım. Ama sadece çikolata, muz, çilek vesaire biz adamlara yaramıyor hakikaten. Engin ile ben ne kadar memnun kaldık, tartışılır. O yüzden dedik ki, bir sonraki hafta adam gibi birşeyler yapıp yiyelim.
Bu arada Engin Münih’teki 9 aylık arama sürecinden sonra nihayet mükemmel bir ev bulabildi ve şahane bir mutfağı var artık. Ev arkadaşı Daniele sayesinde neredeyse her mutfak gerecine de sahip oldu. O yüzden artık her telefon edip “Haydi gelin, yemek yapıyorum.” dediğimde, “Sen gel, burada pişir, benim mutfağım daha büyük.” diye yapıştırıyor cevabı.
Bu son sefer de aynı cevabı alıp yola çıktım. İstikamet Engin’in evi, yemeğimiz de İtalyan tipi bir burger olan Mamma Mia ve limonlu cipsti.
Hep beraber mutfağa girdik ve iş bölümüne başladık. Efil ekmekleri kesti ve limonlu tuzu hazırladı; Engin patatesleri soydu, kesti ve arada bana yardım etti; ben de burgerin içine gireceklerle köfteleri hazırladım ve pişirme işini üstlendim. Mehmet Can da fotoğraf çekme görevini seve seve kabul etti.
Mantarları çevirdik ya, hemen bir bira açabiliriz.
İşte günün fotoğrafçısı Mehmet Can.
Efil de kafamızı şişirsin diye eline mızıka verdik. =P
Efil: “Bunu ben yapabilir miyim?”
Ekmek denince en sevdiğim: Ciabatta (Bu arada, kendim yapmadım, hazır aldık.)
Elini kolunu kesmeden, sadece ekmeklerden birini parçalayarak tamamladı görevini. =)
Limon kabuğunu rendeleyip iri tuzla karıştırıp sarı renkli limonlu tuzu elde edebilirsiniz.
Yakında Engin’le beraber çalmaya başlıyoruz bu arada.
Köftenin rengindeki sır kırmızı soğan ve parmesanda.
Köfteler pişerken Engin açlıktan çıldırmak üzereydi elbette.
E: “Şimdi şunu şunun üzerine koysam ve şu sosa bansam olur mu abi?”
B: “Olur lan olur!”
Kokusunu anlatmama imkan yok arkadaşlar. =)
Ben bu kızı yirim! =D
Huylu!
Kızartma yapıyorum diye giydiğim tisörte bakın. Re-za-let!
Ama üzerim kokmadı! (Hoş, gece dışarı çıkmaktan da vaz geçtik bir anda zaten.)
Efil: “Boran, ben içtikçe içesim geliyor.”
Boran: “Aferin!”
Evdeki bira stoğu bitmiş meğersem. Şaraba döndük bir anda. =)
Böyle bir şey oldu sonunda.
Bu arada ben sofraya özenmem asla. Yemek pişer ve yenir, o kadar!
Kalıbımı basarım, canınız çekecek! =)
Hmmm, Efil için biraz büyük kaçmış olabilir tabi.
İşte favori fotoğrafım. Adam arasına cipsleri sokuşturmuş bir de. Mükemmel! =D
Rehavet ve mutluluk?
Sanki…
Garanti!
Biraz muhabbet edelim, sonra çıkarız dedik. Bir yandan da Alpan’ın uçağının inmesini bekliyorduk.
Derken Engin’in ev arkadaşı Daniele geldi. Acayip hoşsohbet adammış. Modenalı. Orası neresi diye soracak olursanız; Balsamico di Modena desem?
Tam içkimiz kalmadı diye söylenirken kilerden kaptı getirdi adam. Memleketinden getiriyormuş. İyi geldi soğuk soğuk.
Derken Alpan İstanbul’dan Münih’e ulaşabildi nihayet.
ODTÜ tayfası
Geceyi tadına doya doya bitirdik.
Ben eve gitmeye üşenip Efil’de kaldım. Mehmet Can desen zaten Efil’in karşı apartmanında oturuyor. Sabah kalkıp kahvaltı için aynı mutfakta bulduk kendimizi. Sonrasında da dışarıda kahveydi filan derken haftasonunu eve girmeden geçirdik. Şahaneydi!
Nihayet tarife gelebildim. =)
Malzemeler (4 kişilik)
Tarif
Afiye olsun! =)
